ภาษาอีสานวันละคำ




คำอีสาน คำไทยกลาง คำอีสาน คำไทยกลาง
กก เริ่มต้น, แรก กลางเว็น กลางวัน
เกิบ รองเท้า ขี้ฮ้าย ขี้เหร่, น่าเกลียด
ข้อย-เจ้า ฉัน-เธอ ข้าวปุ้น ขนมจีน
แข้ว ฟัน คัก พอดี, ถูกต้อง
คึดฮอด คิดถึง จักหน่อย สักนิด
จังซั้น, จังซี้ อย่างนั้น, อย่างนี้ จ่อย ผอม
ซอด ทะลุ ซาว ยี่สิบ
แซบ อร่อย ตัวะ โกหก
ถิ้ม ทิ้ง ถืก ถูก
เบิ่ง ดู, มอง บักหำ ไอ้หนู
เป็นตาหัว น่าหัวเราะ, น่าขำ เป็นหยัง ทำไม, เป็นอะไร
ไปยาม ไปเยี่ยม ไปใส ไปไหน
ใผ ใคร พ่อเถ้า, แม่เถ้า พ่อตา, แม่ยาย
เพิ่น ท่าน (บุรุษที่สาม) โพด เกินไป
ฟ้าว รีบเร่ง ม่วน สนุก, ไพเราะ
ม่อ ใกล้ แม่ญิง ผู้หญิง
แม่นบ้อ จริงหรือ, ใช่หรือ ยู้ ดัน, ผลัก
ย้าน กลัว ลูกกก ลูกคนโต
ลูกหล้า ลูกสุดท้อง เลือดดัง เลือดกำเดา
โลด เลย เวียก งาน
เว้า พูด หม้อง ที่, แห่ง
หมาก ผล หมากนัด สัปรด
หมากสีดา ฝรั่ง (ผลไม้) หมากหุ่ง มะละกอ
หมากมี่ ขนุน หยัง อะไร
เหิงเติบ, ดนเติบ นานมาก แหน่, นำแหน่ บ้าง, ขอด้วย
อีหลี จริง ๆ อ้าย, เอื้อย พี่ชาย, พี่สาว
แอว เอว ฮอด ถึง
ฮัก รัก ฮาก อาเจียน
ฮู้จัก รู้จัก เฮ็ด, เฮ็ดหยัง ทำ, ทำอะไร
เฮา เรา เฮ็ดไฮ่เฮ็ดนา ทำไร่ทำนา